Optimistas vs. Pesimistas


Ultimamente é moi habitual que os debates educativos nos medios de comunicación se diriman desde esta perspectiva enfrontada: os optimistas contra os pesimistas. Os optimistas só falan de emocións e de motivación, están en contra da escola tradicional, os deberes, os exames, etc. Aborrecen a disciplina e soñan cunha escola diferente a que eles viviron de pequenos. Os pesimistas teñen unha teoría da aprendizaxe totalmente oposta. A súa palabra favorita é esforzo. Din que sen el non se aprende, que o mestre non pode ser un paiaso e que a escola non é un circo.

Modestamente, creo que son dúas posturas que hai que superar dunha vez. Por un lado os mestres non podemos seguir obviando a importancia das emocións no noso alumnado, a parte humana é esencial no noso traballo. Tampouco podemos seguir facendo como se non existise a motivación. Todo o que facemos na aula e ten consecuencias no nivel de motivación do alumnado ten que ser tido en conta. Eu considero que os "deberes" no ensino primario non aportan nada positivo e si afectan ao grao de motivación dos nenos, condicionan algo tan sensible e fundamental como é o gusto por seguir aprendendo. E iso é demasiado importante como para xogar con elo.

Pero por outra banda é igual de certo que non todo o que acontece na escola pode ser entretido e divertido. Hai aprendizaxes importantes que son arduas e esixen unha disposición activa do alumnado, unha mobilización incómoda dos seus recursos. Como facer que todos os nenos e nenas poñan en xogo as destrezas necesarias e venzan a preguiza? Creo que o mestre debe construír unha relación co alumnado baseada na confianza e na credibilidade, no apoio permanente, na axuda esixente. E penso tamén que as familias deben participar moi activamente nesa relación, fomentando o sentido de compromiso ao mesmo tempo que se ofrece apoio e comprensión. Temos que conseguir que os nosos nenos crean en nós, que crean na importancia do que estamos querendo que aprendan. Esa relación só se constrúe con afecto e con honestidade.

Outro día falarei do "esforzo", esa palabra que anda na boca de tanta xente seria.


5 vistas

Entradas Recientes

Ver todo

Pai e mestre

"Como no eres padre, no entiendes lo que son los niños". Nos case vinte anos que levo na profesión escoitei esta frase máis dunha vez, algunha delas proferida con verdadeira mala fe. Agora son pai e e

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now